24th Sunday in Ordinary Time (Year A)

Mateo 18:21-35

Ang mga pagbasa karong Domingoha magtabang kanato sa pagsabot ngano nga angay kitang magpinasayloay sa usag-usa?

Una sa tanan, magpinasayloay kita tungod kay ang Ginoo mapasayloon man. Ang salmista nag-awit pinaagi sa pag-ingon: “Ang Ginoo maayo ug maluloy-on, dugay nga masuko ug bahandianon sa pagbati.” Kon ang Dios mapasayloon, kita, nga gihimo sa Iyang hulagway ug kasamahan, angay usab nga mahimong mapasayloon.

Ikaduha, magpinasayloay kita tungod kay kitang tanan makasasala man. Tinuod, lain-lain ang kadak-on sa atong utang o sala batok sa Ginoo, pero walay usa kanato nga wala makasala. Ang tawo nga moingon nga siya walay sala usa ka bakakon, o dili man gani buta sa kamatuoran. Dili gyud kita angay nga magpakaaron-ingnon tungod kay ang Dios nasayod ug nakakita sa atong kasingkasing. Mas maayo pa nga dawaton nato ug ikumpisal ang atong mga sala. Ang atong pagkamasalaypon makahimo unta natong masinabtanon sa kahuyang sa ubang mga tawo.

Ikatulo, angay kitang magpinasayloay tungod kay pinaagi niini kita usab pasayloon sa Dios. Diha sa unang pagbasa gipaklaro ni propeta Sirac nga ang Dios dili makapasaylo kanato kon kita magdumot ug magligotgot sa laing tawo. Kon makamao kitang mosabot sa kahuyang sa uban, makalaom kita nga sabton usab sa Ginoo. Apan kon dili kita makahatag og pasaylo sa laing tawo, dili usab kita pasayloon sa Dios. Tungod niini, si Cristo nagtudlo kanato sa pag-ampo: “Pasayloa kami sa among mga sala ingon nga kami nagpasaylo sa mga nakasala kanamo.”

Ug sa katapusan, angay kitang magpinasayloay tungod kay kini makaayo sa atong kinabuhi. Ang pagdumot makadaot sa atong kasingkasing, makahasol sa atong hunahuna, ug makaguba sa atong nindot nga adlaw. Gani, ang kaligotgot makadaot dili lang sa atong lawas kondili sa atong lawas usab. Napamatud-an sa medisina nga ang kasuko ug pagdumot adunay daotang epekto sa kahimsog sa tawo. Dugang pa niini, ang tawo nga dili makapasaylo mahimong binilanggo sa iyang kagahapon ug dili makapadayon sa iyang kinabuhi nga malinawon. Apan siya nga maghatag og pasaylo mahimong gawasnon ug magmalipayon.

Diha sa ebanghelyo, si Pedro nangutana kang Jesus: “Makapila ba makasala kanako ang akong isgkatawo ug ako gihapon siyang pasayloon? Makapito ba?” Ug gitubag siya ni Jesus pinaagi sa pag-ingon, “Dili kay makapito ra, kondili kapitoan ka pito.” Sa laing pagkasulti, walay katapusan ang atong pagpasaylo sa mga tawo nga makasala kanato. Nasayod ang Dios nga lisud para kanato ang pagpasaylo ilabi na kon kita nasakitan pag-ayo. Apan, ipabuhat gayud niya kini tungod kay nasayud Siya nga kini maoy makaayo kanato. Uban sa grasya sa Ginoo mahimo nato ang butang nga malisud tungod kay walay imposible sa Dios!

Pamalandongan nato kini:

1. Kinsa man ang mga tawo nga wala pa nato mapasaylo karon?

2. Unsa may angay natong buhaton aron mapasaylo nato ang mga nakasala kanato?

Ika-19 nga Domingo sa Ordinaryong Panahon (A)

Mateo 14:22-33

Ang Sea of Galilee mao ang lugar diin si Cristo ug ang iyang mga tinun-an magbiyahi-an aron sa pagpanagat. Kon muadto ka karon sa Sea of Galilee, makita nimo ang mga sakayan para sa mga turista nga gusto mosinati nga molabang sa Sea of Galilee. Usa ka higayon niana, dihay usa ka Pilipino nga Turista nga gusto mosakay. “Tagpila man ang boat-ride?” nangutana siya sa taga-sakayan. “$100 kada tawo”, tubag sa tigdumala. Nagbagutbot ang Pilipino sa pagkadungog niini, dayong ingon: “Bantog rang naglakaw na lang si Cristo sa tubig kay pwerte man diay’ng mahala inyong plete dinhi!”

Ang Ebanghelyo karon mahitungod sa paglakaw ni Cristo sa tubig daw usa ka paghulagway sa atong kinabuhi diha sa Simbahan uban sa Ginoo. Para sa karaang mga Hudeyo, ang dagat maoy lugar o puluy-anan sa mga daotang espiritu ug yawan-ong pwersa. Samtang, ang sakayan maoy nahimong simbolo sa Simbahan ni Cristo.

Sama sa nasinati sa mga disipulo didto sa sakayan, kita usab diha sa Simbahan makasinati usahay sa mga paghadla, katalagman o mga unos sa kinabuhi. Ang estorya magpahinumdum kanato nga haloyo sa mga katalagman, si Cristo anaa nag-uban kanato sa kanunay. Anaa lamang siya sa duol aron sa pagbantay kanato.

Kining Ebanghelyo naghagit kanato sa pagsalig sa makaluwas nga gahum sa Dios. Ang paglakaw ni Jesus sa tubig ug ang iyang pagpakalma sa unos nagpakita nga siya mas gamhanan pa kaysa tanang pwersa sa kangitngit.

Sa pag-imbita ni Jesus kang Pedro nga molakaw sa tubig padulong kaniya, tabla ra nga iya siyang gihagit sa pag-atubang sa mga katalagman uban sa pagsalig ug panabang sa Dios. Apan sa iyang katawhanon, si Pedro nalisang sa dihang nabati niya ang makusog nga hangin ug sa dihang nakita niya ang dagkong mga balod. Di ba ingon usab kita niini? Malisang kita kon hadlaon na kita sa mga problema – sakit, kapobrehon, badlongon nga anak, mabudhion nga kapikas, ug uban pa. Matarantar kita ug dili na masayud unsay atong buhaton.

Sa dihang gipunting ni Pedro ang iyang panan-aw ngadto ni Jesus, nahimo niya ang usa ka talagsaong buhat nga mao ang paglakaw sa tubig. Apan sa dihang gibalhin niya ang iyang panan-aw ngadto sa mga balod, nagsugod siya sa pagtiglom. Mao usab kini ang mahitabo kanato kon puro na lang kahadlok ug kabalaka ang maghari sa atong kinabuhi. Dili na kita masayud sa angayng buhaton ug sa hinayhinay kawad-an kitag paglaum.

Ang Ebanghelyo karon naghagit kanato nga mosalig kita sa Dios taliwala sa mga suliran sa kinabuhi. Ang pangutana mao kini: Unsaon man nato nga makabaton kita og dakong pagsalig sa Ginoo?

Si Cristo nagpakita kanato og maayong ehemplo sa makanunayong pag-ampo. Matag karon ug unya, mangita siya og kahigayonan nga mag-inusara aron makighinabi sa iyang Amahan sa Langit. Kini mao ang hinungdan sa iyang dakong pagsalig sa gugma ug panalipud sa iyang Amahan. Sa susamang paagi, kitang tanan giagni nga magmakanunayon sa pag-ampo aron makabaton kita og espiritohanong kusog nga maoy maglig-on kanato sa panahon sa kalisud. Ang kasinatian sa kadaghanan nagmatuod nga ang tawong mainampoon dugay nga mahadlok ug molahutay sa pagpakigbatok sa mga unos sa kinabuhi. Sa laing bahin, ang tawo nga walay pag-ampo dali ra maluya ug mawad-an dayon sa paglaum bisan sa gagmay lang nga mga suliran.

Pamalandongan nato kini:

1. Unsa man ang mga unos o problema nga giatubang nato karon?
2. Unsa man kadako ang atong pagsalig sa panabang sa Dios? Ato bang gipalig-on ang atong pagsalig Kaniya diha sa makanunayong pag-ampo?

Ika-16 nga Domingo sa Ordinaryong Panahon (A)

Wis 12:13, 16-19; Rom 8:26-27; Mt 13:24-30

Ang ebanghelyo ni San Mateo migamit og daghang hulagway aron ipasabut kanato ang Gingharian sa Langit. Usa niini mao ang Sambingay sa Trigo ug sa Sagbot nga atong nadungog ning Domingoha. Diha sa ebanghelyo, si Cristo mipasabut sa kahulugan sa sambingay pinaagi sa pag-ingon: “Ang tawo nga nagsabwag sa maayo nga binhi walay lain kondili ako nga Anak sa Tawo. Ang yuta nga gisabwagan mao ang kalibotan. Ang maayo nga binhi mao ang mga tawo nga nagapasakop sa paghari sa Dios. Ug ang mga sagbot mao ang mga tawo nga sakop ni Satanas. Si Satanas mao ang kaaway nga nagsabwag sa mga sagbot. Ang ting-ani mao ang kataposan sa kalibotan, ug ang mga mag-aani mao ang mga anghel. Sama nga ang mga sagbot ibton ug unya sunogon mao usab unya ang mahitabo sa kataposan sa kalibotan. Ako nga Anak sa Tawo magpadala sa akong mga anghel aron tigomon ug pagawason gikan sa akong gingharian ang tanan nga nagabuhat ug daotan nga nahimong hinungdan sa pagpakasala sa uban. Ug itambog sila ngadto sa kalayo sa impiyerno. Ug didto maghilak sila ug magkagot ang ilang mga ngipon. Ang mga matarong mosidlak sama sa adlaw didto sa gingharian sa ilang Amahan. Kinahanglan sabton gayod ninyo kining inyong nadungog!”

Unsa man ang kalambigitan sa maong sambingay sa atong kinabuhi karon?

Una sa tanan, naandan natong gihunahuna ang Gingharian sa Langit nga usa ka lugar (geographical location) diin adto mopadulong ang mga matarong. Pinaagi sa Sambingay sa Trigo ug sa Sagbot atong masabtan nga ang Gingharian sa Langit dili lamang usa ka lugar kondili usa ka kahimtang sa kinabuhi kanus-a ug diin ang kabubut-on sa Dios maoy maghari. Ang Gingharian sa Langit diay angay natong sabton isip presensya o paghari sa Dios.

Ikaduha, diha sa sambingay atong masabtan nga ang Gingharian sa Langit maanaa bisan aduna pay sala ug kadaotan sa mga tawo. Kini tungod kay si Cristo walay hunong nga nanawagan sa pagbasol ug nagpasaylo sa mga sala. Ang Gingharian o ang Paghari sa Dios nagsugod na karon dinhi sa kalibotan tungod kay matag karon ug unya adunay mga tawo nga mobiya sa daotang kinabuhi ug mosugod pagsunod sa saktong dalan nga gisubay ni Cristo.

Ikatulo, atong mabati diha sa sambingay ang dakong pasensya sa Ginoo alang sa mga sagbot sa katilingban. Ang tawhanong reaksyon atubangan sa mga daotan mao ang dinaliang pagpaibot sa mga sagbot. Kon dunay masayop o makasala, ato dayong kondenahon, papahawaon o kaha patyon. Apan dili ingon niini molihok ang Dios. Andam Siya nga mohulat o mohatag og kahigayonan sa sagbot o sa makasasala nga mausab ug mahimong trigo. Ang sambingay naghagit kanato nga magbaton sa pasensya sa Dios. Pasensyahan nato ang atong kaugalingon tungod kay aduna man kitay mga kahuyangon. Walay bisan usa kanato nga perpekto tungod kay kada tawo adunay sagbot sa sulod. Pasensyahan usab nato ang atong isigkatawo, ilabi na kadtong wala pa makakita og kahayag, o sila nga giisip natong mga hugaw sa katilingban. Pinaagi sa diosnong pasensya, daghang makasasala ang makakita og kahayag ug makabaton og kaluwasan.

Sa katapusan, ang Sambingay usa ka dakong hagit para kanato nga maningkamot nga magpabiling trigo diha sa katilingban sa Dios. Gihimo kita sa Ginoo nga maayong binhi, gitanum sa kalibotan, ug gilaoman nga makapamunga og daghang kaayohan. Mag-ampo kita nga sa pag-abut sa dakong Adlaw sa Paghukom, makaplagan kita sa mga anghel sa Ginoo nga angayon pasudlon sa Iyang gingharian.

Pamalandongan nato kini:

1. Nakita ba nato ang pagdaghan sa mga trigo o sa kaayo diha sa atong katilingban? Unsa may atong gihimo aron mapalambo ang paghari sa Dios dinhi sa kalibotan?

2. Nakita ba nato ang pagdaghan sa mga sagbot o sa kadaotan? Unsa may atong gihimo aron mapugngan ang paglaganap sa gahum sa kangitngit?

Ika-4 nga Domingo sa Pagkabanhaw (A)

Ang ikaupat nga Domingo sa Pagkabanhaw gitudlo sa Simbahan nga “Domingo sa Maayong Magbalantay sa mga karnero”. Para kanato ang Maayong Magbalantay walay lain kondili si JesuCristo mismo. Siya ang atong modelo sa usa ka pangulo nga mohatag sa kaugalingon sa pag-alagad alang sa mauswagong kinabuhi sa katawhan.

Ang imahen sa usa ka maayong magbalantay sa karnero nahimong hulagway ni Jesus tungod kay diha kaniya anaa ang mga kalidad sa usa ka tawo nga maampingon ug maalagaron sa iyang panon. Sama sa usa ka buotang magbalantay, si Jesus makaila ug magbantay sa kada usa kanato. Mangulo siya kanato pinaagi sa iyang maayong panig-ingnan. Puno siya sa pailob ug pagkamapasayloon. Ug labaw sa tanan, si Jesus andam magsakripisyo ug motahan sa iyang kinabuhi alang sa atong kaayohan ug kaluwasan. Tungod niini, angay lamang nga kita mosunod sa mga pagtulun-an ug sa kinabuhi ni Cristo.

Halos kitang tanan adunay papel sa pagkamagbalantay. Ang mga pari ug relihiyoso adunay tahas sa pagpangulo sa mga tawo sa ilang paglawig padulong sa Gingharian sa Langit. Samtang ang mga lederes sa gobyerno adunay kaakohan sa pagtrabaho para sa kaayohan ug tingusbawan sa katawhan nga ilang gialagaran. Diha sa pamilya, ang mga ginikanan maoy magbalantay sa ilang mga anak. Diha sa tulunghaan, ang mga magtutudlo maoy magbalantay sa mga estudyante. Ug diha sa mga gagmay ug dagkong kapunungan, ang mga opisyales maoy magbalantay sa ilang mga ginsakpan. Apan, ang pangutana: Unsa man kitang matanga sa magbalantay?

Kon kita mag-alagad lamang kon dunay kwarta, ganti, o dungog nga mapaabut, mahisama kita sa gitawag ni Cristo nga “mga kawatan ug tulisan”. Kon mapahitas-on kita sa pagpangulo sa katawhan o kon wala kitay pakigdait ug pakigsandurot sa atong gialagaran, wala kitay pulos nga magbalantay. Kon kita mag-alagad lamang kon walay kahasol, dili kita maayong magbalantay. Ang tinuod nga magbalantay, sama sa gipakita ni Cristo, andam nga makalimot sa kaugalingon ug magsiguro sa kabulahanan sa uban.

Pamalandongan nato kini:

1. Kinsa man ang mga tawo nga gisangon kanato aron bantayan o alagaran?
2. Giunsa man nato pagbuhat ang papel sa pagkamagbalantay diha sa pamilya ug sa komunidad?

Ika-2 nga Domingo sa Pagkabanhaw (Tuig A)

Ang ikaduhang Dominggo sa Pagkabanhaw ni Cristo giisip nga Adlaw sa Diosnong Kalooy (Divine Mercy Sunday). Ang kanhiay’ng Santo Papa Juan Pablo II mao ang mideklara niini niadtong Mayo 23, 2000. Miingon siya nga “Pinaagi niini, ang Katilingbang Cristohanon dasigon sa kanunay nga muatubang sa tanang pagsuway ug pagpanglutos sa ilang kinabuhi uban sa dakong pagsalig sa walay kinutubang kalooy sa Dios”.

Ang dakong kalooy sa Ginoo maoy tema sa mga pagbasa karon. Diha sa Ebanghelyo ang Nabanhaw’ng Cristo nagpakita sa mga apostoles ug miingon, “Ang kalinaw maanaa kaninyo”. Bisan tuod gibiyaan ug gipasagdan siya sa iyang mga apostoles panahon sa iyang pag-antos didto sa Kalbaryo, si Cristo mibalik kanila nga nagdala og kalinaw. Imbis panghimaraot, kapasayloan sa sala ang nadawat sa mga tinun-an. Pinaagi niini, gipakita ni Cristo nga ang Ginoo puno sa kalooy ug dili makamaong manimalos. Tungod niini, si San Pedro, diha sa ikaduhang pagbasa, nag-agni kanato sa paghatag og pagdayeg sa Langitnong Amahan tungod sa iyang dako ug makanunayong kalooy. Dugang pa niini, si Pedro nagpahinumdum kanato nga ang gingharian sa langit maoy bugtong bahandi sa mga tinun-an ni Cristo, bahandi nga dili madunot ug dili makawat sa uban.

Unsa man ang hagit sa Adlaw sa Diosnong Kalooy para kanato karon?

Una sa tanan, kita gitawag sa pagduol kanunay sa Sacramento sa Pagkumpisal. Kitang tanan nagkinahanglan og kaluwasan ug kapasayloan tungod kay walay bisan usa kanato nga walay problema, walay bisan usa kanato nga walay sala. Ang sakramento sa pagkumpisal gibilin sa Nabanhaw’ng Ginoo sa Simbahan alang sa kinabuhi ug kaayohan sa iyang katawhan.

Ug ikaduha, kita giawhag sa pagbalos sa kaayo sa Ginoo pinaagi sa pagsunod sa panig-ingnan sa iyang Anak. Si Cristo nakasinati sa dakong gugma sa iyang Langitnong Amahan ug tungod niini siya nagmaunongon ug nagmasinugtanon sa kabubut-on sa Dios. Mao kini ang tinuod nga Cristohanong kinabuhi: Pagsinati sa dakong gugma sa Dios ug sa pagbalos niini pinaagi sa usa ka matarong nga kinabuhi. Ang unang pagbasa nagpakita kanato giunsa pagsunod sa mga tinun-an ang panig-ingnan ni Cristo. Ang Espiritu sa Dios nagdasig kanila sa pagpuyo isip mga igsoon – naghiusa sila sa pag-ampo, sa pagpikaspikas sa pan, sa pagtabang sa mga nanginahanglan, ug sa paghatag sa ilang bahandi para sa kaayohan sa tanan.

Pamalandongan nato kini:

1. Nabati ba nato ang dakong gugma ug kalooy sa Dios diha sa kumpisalan ug sa inadlaw-adlaw natong kinabuhi?

2. Giunsa man nato pagbalos ang Dios sa iyang pagkamahigugmaon ug pagkamapasayloon? Gipaambit ba nato kining maong gugma ug pasaylo ngadto sa uban?