Thursday of the 1st Week of Advent (Year C)

Mateo 7:21, 24-27. Kinsa man ang makasulod sa Gingharian sa Dios? Usa ka babaye ang mapasigarbohon nga miingon kang San Pedro, “Angay ko nimong pasudlon sa langit.” Nangutana si Pedro kaniya, “Ngano man?” Ug mitubag ang babaye, “Nag-ampo ko ug nagbasa sa Bibliya. Wala koy gibuhat nga daotan. Limpyo ang akong mga kamot.” Apan miingon si Pedro kaniya, “Inday, tinuod limpyo ang imong mga kamot, apan wala man kini nahimo nga maayo para sa mga kabos. Pasayloa ko apan dili ko ikaw pwedeng pasudlon dinhi. Ang Magtutudlo mismo ang nag-ingon: ‘Dili ang tanan nga magtawag kanako, 'Ginoo, Ginoo', makasulod sa Gingharian sa Langit, kondili kadto lamang nagtuman sa kabubut-on sa akong Amahan.’”

Wednesday of the 1st Week of Advent (Year C)

Mateo 15:29-37. Atubangan sa kalisod sa laing tawo, unsa may atong buhaton isip mga Kristiyano? Ang pagpiyong sa mga mata o pagtalikod sa kasakitan sa uban dili gyod angayan. Diha sa ebanghelyo si Cristo nagpakita kanato og klarong ehemplo. Nalooy siya pag-ayo sa katawhan nga nagsunodsunod kaniya. Apan dili lamang siya kutob sa kalooy. Gani, nilihok siya aron paghupay sa gibati sa mga masakiton ug sa mga gigutom. Ang panig-ingnan ni Cristo magtuklod unta kanato sa paglihok para sa kaayohan sa mga may panginahanglan. Nasayod ang Dios nga dili nato matabangan ang tanan kay igo lamang ang atong katakos ug kabtangan. Apan, bisan pa niini, ang gamay nga atong mahimo kon bendisyonan sa Ginoo makatabang og daghang mga tawo.

Tuesday of the 1st Week of Advent (Year C)

Lucas 10:21-24. Unsa man ang pinakahabog nga matang sa kahibalo ug unsaon man nato pagkab-ot niini? Ang pinakabililhong matang sa kahibalo mao ang kahibalo mahitungod sa Ginoo. Bisan unsa pa kadaghan sa mga butang nga nahibaloan sa usa ka tawo, wala kini bili kon ang maong tawo wala makaila sa Ginoo. Atong masabtan kang Cristo nga ang kahibalo ug pagka-ila sa Dios makab-ot lamang sa mga tawo nga adunay simple ug mapaubsanong kasingkasing. Ang tawo nga garboso ug mapahitas-on posible nga makahibalo unsa ang Dios, apan dili gyud siya makaila kinsa ang Dios. Aron makaila kita sa Dios kinahanglan maghatag kita og igong panahon para sa pag-ampo ug pagpamalandong sa Iyang mga Pulong. Ug kini mahimo nato kon atong himoong simple ang atong pamuyo.

Monday of the 1st Week of Advent (Year C)

Mateo 8:5-11. Unsa man nga batasan ang angay natong huptan kon kita anaa sa taas nga hut-ong sa katilingban? Ang opisyal nga Romanhon diha sa ebanghelyo maoy atong modelo. Una, nagpakita siya og dakong pagtoo sa makaluwas nga gahum ni Cristo. Bisan tuod ubos sa iyang pagmando ang gatosan ka mga sundalo, miila siya nga may mas gamhanan pa kay kaniya, ang Ginoo. Ug ikaduha, nagpakita kining opisyal og usa ka maloloy-ong kasingkasing. Sa mga Romano niadtong higayona, ang ulipon gipakasama og bili sa usa ka mananap nga igo lamang patrabahoon ug pwedeng pasakitan o ibaligya sama sa usa ka butang. Apan, kining opisyal nagpakilooy kang Jesus alang sa kaayohan sa iyang ulipon. Kini nagpakita lamang sa iyang pagkabuotan bisan sa taas niyang kahimtang.

1st Sunday of Advent (Year C)

Jer 33:14-16; 1 Thes 3:12-4:2; Lk 21:25-28, 34-36

Karong Domingoha misulod kita sa panahon sa Adbyento, ang unang panahon sa “liturhikanhong kalendaryo” sa Simbahan. Tingali makapangutana kita ngano nga ning pinakaunang adlaw sa  liturhikanhong kalendaryo ang ebanghelyo naghisgot man sa katapusang panahon. Sa pag-abli og bag-ong liturhikanhong tuig gihatagan kita sa Simbahan og ideya kon unsa ang anaa sa kaulahian, o kon unsa ang nagpaabot kanato sa katapusan. Usa kini ka pamaagi sa Simbahan aron nga mapunting ang atong hunahuna ug kasingkasing sa umaabot nga pakig-atubang sa Ginoo ug aron nga ang atong mga prioridad sa kinabuhi mapahiluna nilamdagan ning maong kamatuoran.

Ang Adbyento gimugna sa upat ka semana – kahigayonan kini nga gihatag kanato sa Simbahan aron makapamalandong sa “mga pag-abot” ni Cristo sa atong kinabuhi. Kita gitudloan nga adunay tulo ka klase nga pag-abot ni Cristo:

Una, mangandam kita sa pag-abot sa kasumaran sa pagpakatawo ni Cristo karong Pasko. Handumon nato pagbalik ang pinakadakong hitabo diin ang “Pulong Nahimong Tawo” ug sabton ang mga mensahe nga nag-uban sa maong misteryo.

Ikaduha, ato usab nga pangandaman ang pag-abot ni Cristo sa katapusan sa panahon, kanus-a siya munaog gikan sa langit nga puno sa himaya ug gahom. Mao kini ang gihulagway sa ebanghelyo karong adlawa. Ang katapusan sa panahon dili angay’ng makalisang sa mga sumusunod ni Cristo tungod kay kini ang adlaw sa atong kadaogan. Hinoon, kini angay’ng magdasig kanato sa pagpahiluna sa atong kinabuhi agi’g pagpangandam sa adlaw sa paghukom. 

Ug ikatulo, kita gidapit nga mag-andam kanunay sa pagdawat ni Cristo sa atong kinabuhi diha sa matag adlaw. Si Jesus mahimugso diha sa atong kasingkasing sa matag higayon nga kita magbuhat og maayo para sa Dios ug sa isigkatawo. Sa atong pag-ampo matag adlaw, atong dapiton ang Ginoo sa pagsulod sa atong kasingkasing, sa atong panimalay, ug sa atong katilingban. Pinaagi sa atong inadlaw-adlaw nga buhat sa kalooy ug gugma, kita mamahimong andam sa pag-atubang ni Jesus sa katapusan sa panahon.

Ang unang pag-abot ni Cristo misteryoso kaayo. Ang Anak sa Dios nagpakatawo didto sa pasungan, nahimugso sa usa ka yano nga inahan, giduaw sa mga magbalantay sa karnero, ug gisimba sa tulo ka mga makinaadmanong tawo. Kadaghanan sa Israel wala magdahum nga ang Mesiyas moabot sa ilang kinabuhi sa maong panahon ug sa ingon nga paagi. Ug tungod niini, naabtan sila sa Dios nga wala makabantay ug dili andam.

Labing siguro, ang pag-abot ni Jesus sa katapusan sa panahon ubanan gihapon sa dakong misteryo. Kon dili kita magmabinantayon, maabtan kita sa Dios nga dili andam, sama sa katawhan sa Israel niadtong unang pasko. Nan, unsa may angay natong buhaton? Kini ang pahimangno sa ebanghelyo: “Pag-amping nga dili kamo mapuno sa mga bisyo, paghuboghubog ug kalibutanong kailibgon aron nga andam kamo sa maong adlaw.” Mao kini ang unang tawag sa panahon sa Adbyento: Andama ang kaugalingon sa pag-abot sa Ginoo pinaagi sa pagtul-id sa kinabuhi, pagbiya sa sala, ug sa pagpalambo sa gugma sa usag-usa.

Ang pag-ampo ni San Pablo diha sa ikaduhang pagbasa bililhon kaayo ning panahona: “Dugangan unta sa Ginoo ang inyong gugma sa usag-usa ug sa tanang tawo, sama sa among paghigugma kaninyo. Lig-onon unta niya ang inyong kaugalingon. Sa ingon, mabalaan kamo ug mawalay buling sa sala atubangan sa Dios Amahan.”