THURSDAY OF THE 12TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 7:21-29. KINSA MAN ANG KRISTIYANO NGA MATUOD? Ang pagsimba, pag-ampo, ug pagsangyaw mga buhat nga relihiyoso, apan kini dili maoy makapahimo natong tinuod nga Kristiyano. Klaro ang gitudlo ni Kristo: “Dili ang tanan nga magtawag kanako’g 'Ginoo, Ginoo,' makasulod sa Gingharian sa Langit, kondili kadto lamang nagtuman sa kabubut-on sa akong Amahan.” Sa ato pa, ang pagsimba, pag-ampo ug pagsangyaw mahimo lamang dalaygon kon kini ubanan og mga maayong buhat. Kon kita maminaw sa Pulong sa Dios apan dili magsunod niini, sama kuno kita sa usa ka tawo nga magtukod og balay ibabaw sa balas. Sa panahon sa mga pagsulay dali ra kitang mahugno. Apan kon ang mga Pulong sa Dios atong sundon sa matag adlaw, mahisama kita sa tawo nga naghimog balay ibabaw sa bato. Walay pagsulay nga makatandog kanato.

SOLEMNITY OF THE BIRTH OF JOHN THE BAPTIST (YEAR B)

LUKAS 1:57-66,80. UNSA MAN ANG MENSAHE NING KAPISTAHAN SA PAGKAHIMUGSO NI SAN JUAN NGA MAGBUBUNYAG? Kini magpahinumdum kanato nga ang matag bata nga mahimugso usa ka bililhong gasa gikan sa Dios ug adunay papel ning kalibotan. Bisan sa ilang katigulangon, si Zacarias ug Isabel gihatagan sa Dios og usa ka anak. Nahimo kini tungod kay walay imposible sa Dios. Ang bata ginganlag Juan, sa Ebreyo “Yehohanan”, nga nagpasabot “God is gracious”, o sa ato pa, ang Dios maayo ug maloloy-on. Si Juan nitubo nga puno sa espiritu ug gituman niya ang iyang papel nga mao ang pag-andam sa mga tawo alang sa pag-abot sa Dios nga Manunubos. Sama kang Juan, kita mga gasa sa Dios dili lamang para sa atong pamilya kondili para sa kalibotan. Aduna usab kitay papel sa pagpaila ni Kristo ngadto sa ubang mga tawo.

TUESDAY OF THE 12TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 7:6, 12-14. SA DALAN SA KINABUHI, UNSA MAY ATONG PILION – ANG MASAYON O ANG MALISOD? Si Hesus nagtudlo kanato sa pagpili sa higpit nga dalan, dili sa luag. Ang luag nga dalan mao ang kinabuhi nga walay kaakohan, puro katapol, kanunay’ng lulinghayaw, ug daghang bisyo. Daghang tawo ang mopili niini. Ang maong dalan, matod ni Kristo, magdala kanato sa kangitngit ug kamatayon. Sa laing bahin, ang higpit nga dalan mao ang kinabuhi sa pagpugong ug pagdisiplina sa kaugalingon, sa pagpaningkamot, pagtrabaho ug pagpanerbisyo. Para kang Kristo, kini ang dalan nga magdala kanato sa kahayag ug kinabuhi. Busa, ang higpit nga dalan maoy atong pili-on, bisan tuod dili daghan ang mosubay niini. Kay matod pa sa panultihon, “It’s better to walk alone, than with a crowd going in the wrong direction.”

MONDAY OF THE 12TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 7:1-5. NGANO NGA DILI MAN KITA ANGAY’NG MAGHUKOM SA ATONG ISIGKAINGON? Si Wayne Dyer nag-ingon, “When you judge another, you do not define them, you define yourself.” Sa atong paghukom sa uban, atong gipakita ang atong daotang kinaiya, dili ang ilaha. Ang paghukom og tawo gidili ni Kristo tungod kay kini dili maayo. Matag tawo adunay lain-laing kahimtang ug matag usa lain-lain usab og kasinati-an. Dili nato hukman ang isigkatawo tungod kay wala man kita masayod sa iyang mga giagi-an sa kinabuhi. Tingali nakadungog kita’g estorya mahitungod kaniya, apan wala nato mabati ang iyang mga kasakit. Ang tawo magbuhat og daotan o maayo sa lain-laing hinungdan ug katuyoan. Ug sanglit Dios lamang maoy makakita sa kinahiladman sa tawo, Dios lamang usab ang may katungod sa paghukom kaniya.

12TH SUNDAY IN ORDINARY TIME (YEAR B)

Jb 38:1, 8-11; 2 Cor 5:14-17; Mk 4:35-41

Dihay usa ka barko nga mibiyahe padulong sa Bohol. Sanglit bulan man kadto sa Mayo, daghan kaayong pasahero nga mamistahay. Didto sa taliwala sa lawod, ang barko gikusokuso sa mga balod. Ug tungod kay puno sa pasahero, ang barko hapit na malunod.

Dihay mga tigulang nga nagsugod na og panangpit sa mga santos: “Tabang Sr. San Miguel, Sr. San Agustin, San Antonio, San Vicente, Santa Maria, San Isidro . . !”

Usa ka intsik nga pasahero wala makasabut kanila ug nagbagotbot: “Unsa man kini, puno na ta kaayo, apan sigi pa kamo tawag og mga pasahero?”

Ang ebanghelyo karon nagsaysay nga human sa usa ka adlaw nga pagsangyaw, si Hesus ug ang iyang mga tinun-an nanakay og sakayan ug milabang sa Dagat sa Galilea, siguro aron mangita’g lugar nga kapahulayan. Unya, sa kalit lamang, dihay usa ka dakong unos nga mihadla kanila. Gikusokuso sa makusog nga hangin ug balod ang ilang sakayan. Atong masabot nga delikado ang kahimtang kay nangalisang man ang mga tinun-an, apil ang uban kanila nga mga karaan nang mananagat. Si Hesus, nga niadtong tungora nahinanok didto sa ulin sa sakayan, ilang gipukaw ug giingnan: “Magtutudlo, wala ka ba mabalaka nga hapit na kita mangalunod?” Sa pagmata ni Hesus, iyang gibadlong ang hangin ug giingnan ang dagat, “Kalma ug ayaw na’g lihok!”. Ug dihadiha dayon, mihunong ang hangin ug nalinaw ang dagat. Unya, nangutana si Hesus sa iyang mga tinun-an, “Nganong nangalisang man kamo? Wala pa ba gihapon kamoy pagtoo?”

Ang paglabang sa Dagat sa Galilea mahimo nato nga itandi sa atong kaugalingong pagbiyahe ning kinabuhia. Matag karon ug unya, hadlaon kita sa mga unos sa kinabuhi. Adunay gagmay'ng unos, aduna usay dagko. Ang nakalisod kay usahay muabot ang unos nga dili kita makabantay ug kusog kaayo.

Kinsa man nato dinhi ang wala makasinati og mga unos sa kinabuhi? Kana bitawng mungi-ob ang atong kalibutan ug murag mawad-an na kita sa paglaom? Kana bitawng bati-on nato nga murag gipasagdan na kita sa Ginoo? Di ba mao man kini atong masinati kon masakit kita sa kanser,  kon ang atong anak mag-drugas, kon ang atong kapikas mahigugma na sa lain, kon ang atong suod nga higala magbudhi kanato, kon mapakyas kita sa gugma, kon mapordoy kita sa negosyo, kon mawad-an kita sa trabaho, ug kon mapuno na kita sa utang? Usahay gani, mag-abot ning daghang problema. Naa bitaw panultihon sa Ingles: “When it rains, it pours” or “When problems come, they come in bundles”. Niining mga higayona, bati-on nato nga naa kita taliwala sa usa ka dakong unos. Sama sa mga tinun-an, makapangutana usab kita sa Ginoo kon nagpakabana ba siya sa atong kahimtang.

Ang ebanghelyo magpahinumdum kanato nga ang Dios mag-uban ug magbantay kanato sa tanang higayon. Sa panahon sa dakong unos sa dagat, si Hesus magpabilin nga kalmado didto sa ulin sa sakayan. Siya magpakita kanato’g ehemplo sa usa ka masaligon nga tawo. Wala siya malisang taliwala sa unos tungod kay may pagsalig man siya sa panabang sa iyang Amahan nga atua sa langit.

“Nganong nangalisang man kamo? Wala pa ba gihapon kamoy pagtoo?” Atong masabtan sa ebanghelyo nga ang unos diay usa ka pagsulay sa mga sumusunod ni Kristo. Saksi sila sa mga milagro nga gihimo ni Kristo. Nakita na nila ang gahum ni Hesus batok sa tanang sakit, kagutom ug katalagman. Nakita usab nila ang gahum ni Hesus batok sa yawa ug sa mga daotang espiritu. Tungod niini, nakapangutana si Hesus kanila, “Nganong nangalisang pa man kamo?”

Sa samang paagi, kita usab pagasulayan pinaagi sa mga unos sa atong kinabuhi. Kon mitoo kita sa gahum sa Dios batok sa tanang daotan ug katalagman, angay pa ba kitang mahadlok? Kon tinuod kita nga mitoo sa dakong gugma sa Ginoo para kanato, angay pa ba kita nga mabalaka?

Usa ka higayon niana, usa ka tigulang ang misulod sa opisina sa parokya aron magpamisa. Sa dihang giusig siya sa iro, nalisang ang tigulang ug nangutana sa pari, “Padre, mamaak ba kining inyong iro?” Ang pari nga pilosopo mitubag, “Iyo, natigulang na lang ko, wa pa gyod ko makakita og iro nga manumbag, mamaak ra gyod.” Medyo nalain ang tigulang sa tubag sa pari ug milakaw.

Sa pagkasunod adlaw, ang pari miadto sa baryo aron magmisa. Didto naabtan siya sa kusog nga ulan ug nakapangutana, “Mohunong pa ba kaha kining ulan?” Nahitabo nga didto ang tigulang nga giinsulto sa pari. Ug sa walay lipod-lipod, iyang giingnan ang pari, “Padre, natigulang na lang ko, wala pa gyod ko makasinati og ulan nga wala mohunong.”

Sa pagkatinuod, walay ulan nga dili mohunong; walay unos nga dili molurang; ug wala usay problema nga dili mahurot. Busa, angay gayod nga magpabilin kita nga malaumon ug masaligon sa panabang sa Dios.

Ang rason ngano nga wala madisgrasya ang mga tinun-an taliwala sa dakong unos mao nga si Hesus nag-uban kanila sa ilang paglawig. Kini usab ang atong panagang sa tanang bagyo nga muabut sa atong kinabuhi – ang makanunayong pagpakig-uban sa Dios. Sa atong pagkinabuhi, dili gayod angay nga kita magpalayo sa atong Ginoo. Kinahanglan, ato siyang pasudlon diha sa atong panimalay, eskuylahan, opisina, komunidad, ug atong ubanon sa tanan natong buluhaton.

SATURDAY OF THE 11TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 6:24-34. SAYOP BA ANG MABALAKA? Dili. Normal lamang sa usa ka tawo nga mobati’g kabalaka. Apan, adunay mga tawo nga hilabihan ka mabalak-on, ug kini ang dili maayo. Ang kabalaka dili makasulbad sa problema; makadugang hinuon niini. Adunay nag-ingon, “Worrying doesn’t take away tomorrow’s troubles; it takes away today’s peace.” Diha sa ebanghelyo, si Hesus nagtudlo nga dili kita angay’ng maguol sa kanunay tungod kay dili man kita pasagdan sa Dios. Kon giatiman niya ang mga langgam sa kahanginan ug ang mga sagbot sa yuta, unsa pa kaha kita nga Iyang mga anak. Busa, sa atong pagpangitag kasulbaran sa mga suliran, mosalig usab kita sa Diosnong panabang. Matod pa sa usa ka magsusulat, “When we put our problems in God’s hands, He puts His peace in our hearts.”