Posts

THURSDAY OF THE 30TH WEEK IN ORDINARY TIME

LUKAS 13:31-35. ADUNA BAY MAKAPAHUNONG NATO SA PAGPANGALAGAD SA DIOS? Si Hesus gipasidan-an sa mga Pariseo: “Kinahanglan mopahawa ka dinhi ug moadto sa ubang dapit kay si Herodes buot mopatay kanimo.” Gibugaw ug gihadlok, pero wala siya nihunong sa iyang buhat sa pagpangalagad. Usa kini ka panig-ingnan nga angay natong sundon. Daghan nato mawad-an dayo’g kadasig sa pag-alagad sa Simbahan bisan sa gamay lang nga hinungdan. Kon mabadlongan sa pari, o mabikil sa kauban, o kaha wala madayeg sa gibuhat, mangluod dayon ug dili na mo-alagad. Unsa man diay hinungdan ug tumong sa atong pagpangalagad? Si Kristo wala nihunong tungod kay ang Dios Amahan maoy iyang gisunod, dili si Herodes. Si San Pablo nagdasig kanato: “Serve with your whole heart, as if serving the Lord, not people” (Eph. 6:7).

WEDNESDAY OF THE 30TH WEEK IN ORDINARY TIME

LUKAS 13:22-30. DIYOTAY RA BA ANG MALUWAS? Imbis tubagon ang maong pangutana, si Kristo miingon, “Paningkamot kamo nga makasulod sa hip-ot nga pultahan.” Unsa man ang gipasabot sa “hip-ot nga pultahan”? Sa ebanghelyo ni San Juan, si Hesus nag-ingon, “Ako ang pultahan. Ang tanan nga mosulod agi kanako makaangkon og kaluwasan” (10:9). Si C.S. Lewis nag-ingon: “One road leads home and a thousand roads leads into the wilderness.” Ang dalan sa kaparotan daghan kaayo; luag ug sayon, walay tulubagon ug balaod nga sundon. Apan ang dalan sa kinabuhi usa ra – ang dalan ni Kristo. Ang pagsubay sa maong dalan malisod tungod kay nagpasabot kini og paghikalimot sa kaugalingon ug pagpas-an sa krus. Apan kini ang dalan nga magdala kanato sa kaluwasan.

TUESDAY OF THE 30TH WEEK IN ORDINARY TIME

LUKAS 13:18-21. UNSA MAY HAGIT SA SAMBINGAY SA LISO SA MUSTASA? Sa iyang damgo, si Berto gisuroy sa Ginoo didto sa Langit. Didto iyang nakita nga naghinobra ang gugma ug kalinaw. Nangutana si Berto: “Ginoo, pwede bang magdala ko’g gugma ug kalinaw ngadto sa among lugar kay dako kaayo mi’g panginahanglan niini”. Ug nitubag ang Ginoo: “Berto, dili man ko maghatag og mga bunga. Ang akong mahatag nimo mga liso ra. Kamo ang magtanum ug mag-amping niini aron motubo ug mamunga”. Ang sambingay sa Liso sa Mustasa nagtudlo nga ang Paghari sa Dios – kapuno sa gugma ug kalinaw – gihatag sa Ginoo kanato ingo’g mga liso. Anaa kanato ang tahas sa pagtanum ug pagpalambo niini. Adunay nag-ingon: “Plant seeds of happiness, hope, success and love; it will all come back to you in abundance. Such is the law of nature.”

MONDAY OF THE 30TH WEEK IN ORDINARY TIME

LUKAS 13:10-17. UNSA MAY MAHITABO KON KITA MAMAKALINGKAWAS SA DAOTANG ESPIRITU? Usa ka babaye nga nagtikubo sulod sa 18 ka tuig ang gi-ayo ni Hesus. Ang “pagtikubo” naghulagway sa makasasalang kahimtang sa maong babaye. Tungod sa sala, wala siyay nawong nga ikapakita sa mga tawo. Human gitapi-on ni Hesus ang iyang kamot sa babaye, naayo kini ug nakatuyhad na. Ang “pagtuyhad” naghulagway sa bag-ong kinabuhi nga naangkon sa babaye tungod sa panabang ni Hesus. Kining ebanghelyo maghagit kanato sa pagbiya sa sala nga maoy maghatag og kabug-at sa atong kinabuhi, ug sa pagduol kang Kristo nga maoy magluwas kanato gikan sa daotang espiritu. Sakto ang giingon: “A true Christian desires to be free from sin, not to sin freely.” Kon malikayan nato ang pagpakasala, makaatubang kita sa katilingban nga walay kaulawan.

30TH SUNDAY IN ORDINARY TIME (YEAR C)

Sir 35:15-17, 20-22; 2 Tim 4:6-8, 16-18; Lk 18:9-14 In order to give a lesson to the self-righteous, Jesus narrates the parable of the Pharisee and the Tax Collector. The Pharisee is a devout observer of the Law. He commits himself to a life of regular prayer, tithing and fasting. We might think that with these religious practices, the Pharisee would easily please God. Yet, according to the parable, the Lord criticizes the Pharisee because in his prayer he shows some kind of arrogance and self-righteousness. This is what the Pharisee says: “O God, I thank you that I am not like the rest of humanity – greedy, dishonest, adulterous – or even like this tax collector.” Obviously, the Pharisee recognizes the moral frailties of others but not his own human weaknesses. He behaves like he is a perfect individual, incapable of sinning. In his letter to the Romans, Saint Paul reminds us that all have sinned, no one is exempted (3:22b-23a). Hence, God offers mercy to all of humanity ...