MONDAY OF THE 5TH WEEK OF LENT (YEAR B)

JUAN 8:1-11. NGANONG DILI MAN KITA ANGAY NGA MAGHUKOM OG TAWO? Adunay panultihon nga nagkanayon, “Judging a person does not define who they are. It defines who you are.” Ang kahulogan ning panultihon nadayag pag-ayo diha sa ebanghelyo karon. Ang mga magtutudlo sa Balaod ug mga Pariseo nagdala ngadto kang Hesus og usa ka babaye nga nasakpan nga nanapaw. Gusto nila nga kondenahon dili lang ang babaye kondili apil si Hesus nga para kanila usa ka tampalasan. Apan sa kaulahi-an, ang napamatud-an dili ang sala sa babaye o ang sayop ni Hesus kondili ang ilang daotang pagkatawo. “Bisan kinsa kaninyo nga wala makasala maoy paunaha pagbato kaniya.” Sa pagsulti niini, gipaamgo ni Hesus sa mga naminaw kaniya nga walay usa kanila ang may katungod sa pagkondena og laing tawo tungod kay sila mga makasasala man usab.

5TH SUNDAY OF LENT (YEAR B)

Jer 31:31-34; Heb 5:7-9; Jn 12:20-33

Ang ebanghelyo naghatag kanato og timailhan nga nagkaduol na ang Semana Santa – ang panahon kanus-a saulogon nato ang pagpasakit, pagkamatay ug pagkabanhaw sa atong Ginoo. Nganong magsaulog man kita? Di ba angay untang magmagul-anon kita atubangan sa kasakit ug kamatayon? Para sa kadaghanan, ang kamatayon mao ang katapusan sa kinabuhi, panahon sa kasub-anan. Apan para kang Kristo, ang kamatayon mao ang adlaw sa iyang kahimayaan, panahon sa kalipay ug kadaogan. Siya mismo miingon: “Karon miabut na ang panahon nga pasidunggan pag-ayo ang Anak sa Tawo.” Ang Dios Amahan nagpasidungog kaniya tungod kay gihalad man niya ang iyang kinabuhi para sa katawhan, usa ka pagpakita sa tinuod nga gugma nga dili malabwan. Kita usab makabaton sa susamang himaya kon magmatinud-anon kita sa atong pagsunod kang Kristo – ilabina sa Iyang pagpangalagad ug pagsakripisyo para sa uban.

Ang panahon sa Kwaresma magpahinumdum kanato nga makahatag lamang kita og kalipay ug kabulahanan sa uban kon andam kitang malimot sa kaugalingon ug magsakripisyo. Si Kristo naghulagway ning maong kamatuoran pinaagi sa pag-ingon: “Ang usa ka trigo dili modaghan gawas kon kini mahagbong sa yuta ug mamatay. Kon mamatay kini, motubo ug mamunga kini og daghan.” Sa susamang paagi, kitang mga tawo magmabungahon lamang kon kita makamaong magsakripisyo ug maghalad sa kaugalingon para sa kaayohan sa laing tawo. Pananglitan, ang usa ka ginikanan dili gayod makahatag og maayong kaugmaon sa iyang anak kon siya maghunahuna lamang sa iyang kaugalingong kalipay. Ang usa ka magtutudlo dili usab makahatag og maayong pagtulun-an sa mga estudyante kon siya dili makamaong maghago sa iyang kaugalingon diha sa pagtudlo.

Ang paghikalimot sa kaugalingong kailibgon ug ang matinud-anong pagpangalagad maoy magdala kanato sa kahimayaan ug sa kinabuhing dayon. Si Kristo mismo ang nag-ingon: “Ang mahigugma sa iyang kinabuhi mawad-an hinuon niini. Apan ang magsalikway sa iyang kinabuhi niining kalibutana, makabaton sa kinabuhi nga walay katapusan." Midugang pa gayod Siya: “…kon hain ako, atua usab ang akong sulugoon. Ang akong Amahan magpasidungog kaniya nga mag-alagad Kanako.”

Pamalandongan nato kini:

1.     Sa unsa mang mga paagiha kita midumili sa atong kaugalingong kagustohan aron lang makahatag og kaayohan sa uban?

2.     Naningkamot ba kita sa pagsunod kang Kristo kada adlaw aron mahiusa Kaniya sa pag-abot sa panahon?

5TH SUNDAY OF LENT (B)

JUAN 12:20-33. UNSA MAY KAHULOGAN SA GIINGON NI HESUS: “GAWAS KON ANG LUGAS SA TRIGO MAHULOG SA YUTA UG MAMATAY, MAGPABILIN KINI NGA USA RA. APAN KON MAMATAY KINI, MAMUNGA KINI OG DAGHAN”? Una sa tanan, ang maong panultihon nagtudlo sa umaabot nga pagpasakit, kamatayon, ug pagkabanhaw ni Kristo, nga maoy nagdala’g kaluwasan sa daghang mga tawo. Ang iyang pagkamasinugtanon ug pagsakripisyo naghatag kanato og kagawasan ug bag-ong kinabuhi. Ikaduha, ang maong panultihon nagdapit sa mga tinun-an sa pagpuyo og kinabuhi nga Kristohanon - makamaong magsakripisyo ug andam magpakamatay alang sa kaayohan sa uban. Kini usa ka paagi sa paghikalimot sa kaugalingon nga, matod ni Kristo, maoy maghatag kanato’g tinuod ug makahuloganong kinabuhi karon ug sa umaabot.

SATURDAY OF THE 4TH WEEK OF LENT (YEAR B)

JUAN 7:40-53. UNSA MAY ATONG BUHATON KON KITA HULGA-ON TUNGOD SA ATONG PAGBUHAT OG MATARONG? Ang tawo nga magsulti sa kamatuoran ug magbuhat sa angay’ng buhaton makasuko sa mga tawong daotan. Dili kalikayan nga adunay pagpanglutos ug pagpanghulga nga masinati sa mga tawong matarong. Kini ang nahitabo sa mga propeta sama sa nasinati ni Jeremias. Ingon usab niini ang nasinati ni Kristo batok sa kadagkoan sa mga pari ug mga Pariseo. Apan, haloyo sa mga pagpanghulga, ang mga propeta ug si Jesus wala mohunong sa ilang pagsangyaw sa kamatuoran ngadto sa katawhan. Ang mga Pulong sa Dios karong adlawa magdasig unta kanatong tanan sa pagbarog sa kamatuoran ug sa paghimog mga lakang alang sa kalinaw, hustisya ug kaangayan, uban sa pagsalig sa panabang sa Kahitas-an.

FRIDAY OF THE 4TH WEEK OF LENT (YEAR B)

JUAN 7:1-2, 10, 25-30. ASA MAN ANG TINUOD NATONG PULUY-ANAN? Ang ebanghelyo nagsaysay sa pagtambong ni Hesus sa Pangilin sa mga Payag (Feast of Tabernacles). Ang maong piyesta naghandum sa panahon kanus-a ang mga Judiyo nagpuyo sa mga payag didto sa kamingawan human sila makalingkawas gikan sa mga kamot sa mga Ehiptohanon. Ang mga payag maoy nagsilbi nilang lumalabay'ng pinuy-anan samtang sila nagpadulong pa sa yutang gisaad sa Dios (Promised Land) para kanila. Kining ebanghelyo magpahinumdum nga kita usab mga lumalabay lang ning kalibotan ug dili angay’ng magpaulipon sa mga kalibotanong butang. Usa ka Australian Aboriginal Proverb nag-ingon: “We are all visitors to this time, this place. We are passing through. Our purpose here is to observe, to learn, to grow, to love . . . and then we return home.”