30th Sunday in Ordinary Time (Year B)

Jer 31:7-9, Heb 5:1-6; Mk 10:46-52

Didto sa may pultahan sa Simbahan, nakita sa usa ka pulis ang buta nga naglingkod sa daplin ug nagpakilimos. Tungod sa kalooy, mihulog ang pulis og 5 pesos nga sensilyo ngadto sa lata nga diha gibutang atubangan sa makililimos. Apan, ang sensilyo wala mahulog tunong sa baba sa lata ug mikaliring kini sa salog. Unya, pwerteng kurata sa pulis kay ang buta mibarog man ug migukod sa sensilyo aron pagpunit niini.

“Hoy, dili ka man diay buta, mangingilad kang dako!” matud sa pulis.

Nagkurog ang tawo nga nabisto sa iyang binuang ug miingon: “Sir, pasensya na kay gipapuli lang man ko dinhi sa akong amigo nga buta.”

“Asa man diay karon ang imong higala nga buta?” pangutana sa pulis.

Ug mitubag ang mangingilad: “Day-off man niya karon sir. Mitan-aw siya og sine.”

Ang ebanghelyo karong Domingoha nagsaysay sa gihimo sa Dios sa usa ka tawo nga ginganlag Bartimeo (Sa mga Hudiyo, ang pangalan nagpasabot og “Anak ni Timeo”). Si Bartimeo usa ka tinuod nga buta nga nagpakilimos diha sa daplin sa dalan. Sa panahon ni Jesus, ug bisan gani karon, daghang mga buta nga mabuhi pinaagi lamang sa pagpakilimos. Ang ilang nahimutangan diha daplin sa kalsada maoy usa ka “symbolic” nga pagpakita sa ilang kahimtang. Sila ang mga tawo nga giisip nga gamay o walay papel sa katilingban (marginalized sector of society). Sa dihang si Bartimeo nanampit ug nagpakilooy kang Jesus, gibadlong ug gipahilom siya sa mga tawo. Ang katilingban nag-isip kaniya nga walay katungod sa pagtingog o pagsangpit sa mga taluhorong tawo. Apan, sa pagkadungog ni Jesus kang Bartimeo, mihunong siya ug mipatawag kaniya.

Kadaghanan sa mga Hudiyo nagtoo nga ang mga tawo nga may kakulangon, sama sa buta, amang, bungol ug bakol, mga  sinalikway sa Dios. Ang ilang kahimtang usa ka silot sa nabuhat nga sala, ila o sa ilang mga ginikanan. Ang pag-ayo ni Jesus kang Bartimeo nagpakita lamang nga sayop kining maong pagtoo. Ang mga tawo nga may kakulangon, sama sa buta nga si Bartimeo, pinalangga sa Dios, ug ang ilang mga pangamuyo paminawon sa Ginoo. Si Jesus mao ang katumanan sa panaad sa Dios diha sa Daang Kasabutan: Siya ang maghatag og kagawasan sa katawhan, kahayag sa mga buta, tingog sa mga amang, ug kusog sa mga bakol.

Kon kita tinuod nga mga sumusunod ni Cristo, angay lamang nga maghatag usab kita og pagtagad sa mga tawo nga anaa “daplin sa dalan”, mga tawo nga wala intawon mahatagi og bili tungod sa ilang kapobrehon ug kakulangon. Ang ebanghelyo nag-awhag kanato sa paghunong matag karon ug unya diha sa dalan sa kinabuhi aron sa paghatag og pagtagad sa mga tawong naglisod ug nagmasulub-on. Usa kini ka nindot nga pahimangno tungod kay daghan kanato dili manumbaling sa malisod nga kahimtang sa uban.

Si Jesus wala lamang malooy kang Bartimeo; hinonoa, nagbuhat siya sa iyang mahimo aron pagtabang sa maong buta. Sa samang paagi, kita gihagit usab sa pagbuhat sa unsay atong mahimo aron makatabang sa nanginahanglan. Daghan kaayo ang mga Bartimeo sa kalibutan ug dili nato matabangan ang tanan. Apan, ang atong pagtabang sa usa o pipila ka tawo makapausab sa hulagway sa katilingban.

Niadtong miaging adlaw, mihunong ako sa balay sa usa ka higala nga masakiton aron mangumusta. Sa iyang panagway, nakita nako ang dakong kalipay tungod sa akong pagbisita. Giabi-abi niya ako ug gisuginlan sa iyang kasinati-an sa pagpatambal sa iyang sakit. Naminaw ug nagdasig ako kaniya nga dili mawad-an sa paglaum. “Ang Dios dili magpasagad kanimo”, siya akong giingnan. Unya, gitapos nako ang akong pagbisita pinaagi sa paghalad og pag-ampo para kaniya.

Aron makatabang ug makalipay sa ubang tawo, dili dagkong butang ang atong gikinahanglan kondili dagkong kasingkasing. Gikinahanglan nato ang kasingkasing nga sama sa kang Cristo – makamao mobati ug andam nga motabang.

Tungod sa panabang ni Jesus, si Bartimeo nahatagan og kahayag sa iyang mga mata. Apan, labaw pa niini, si Bartimeo nalamdagan sa iyang kasingkasing. Nakakita siya sa Kamatuoran, ug dihadiha dayon, misugod siya sa pagsunod kang Jesus. Sa atong pagpadayon sa Santos nga Misa, pangayoon nato sa Dios ang susamang kahayag aron kita usab makakita sa saktong dalan nga atong subayon padulong sa kinabuhing dayon.

Pamalandongan nato kini:

1. Kinsa man ang mga “Bartimeo” sa atong panahon karon?
2. Unsa may atong gihimo aron makahatag og kahayag sa mga tawo nga nanginahanglan niini?    

Saturday of the 29th Week in Ordinary Time (Year B)

Lucas 13:1-9. Unsa man ang gilaoman sa Ginoo gikan kanato ning kalibotana? Ang sambingay sa Kahoy’ng Igera nagtudlo nga ang Ginoo, nga maoy tag-iya sa parasan, gusto nga kita mamunga og maayo – ilabina sa mga bunga sa gugma, kalooy, ug pakigdait. Ang Ginoo masubo kon kita dili magmabungahon, o kon kita dili makapaambit sa Iyang gugma ngadto sa uban. Ang kahoy nga dili mabungahon angay’ng putlon. Apan ang Tig-amoma sa parasan, nga si Jesus mismo, naghangyo sa Tag-iya nga hatagan og laing kahigayonan ang maong kahoy. Angay kitang magpasalamat kang Jesus tungod sa mga kahigayonan nga iyang gihatag kanato. Apan dili kita angay’ng magpabilin sa pagkadaotan ug pagkawalay bunga. Sugdan na nato ang pagbuhat og maayo para sa isigkatawo.

Friday of the 29th Week in Ordinary Time (Year B)

Lucas 12:54-59. Nganong mahinungdanon man ang mga timaan para sa atong kinabuhi? Ang mga mag-uuma magbantay sa mga timaan sa panahon aron ang ilang mga tanum mabuhi ug makaani og daghan. Ang mga tigmaneho og sakyanan mobasa sa mga timaan sa dalan aron sila makaabot sa ilang paingnan. Diha sa ebanghelyo giingnan kita ni Cristo nga ang pagbasa sa mga timaan mahinungdanon usab diha sa atong espirituhanong kahimtang. Susihon nato kanunay ang atong relasyon uban sa Ginoo ug sa isigkatawo. Nagkaduol ba kita Kaniya o nagkalayo ba hinoon? Nag-anam ba kita kamahigugmaon sa isigkaingon o nagsigig pangaway ba hinoon? Si Cristo mao ang timaan nga gihatag alang sa atong kaayohan; ang Iyang kinabuhi maoy atong himoong sumbanan.

29th Sunday in Ordinary Time (Year B)

Is 53:2a, 3a, 10-11; Heb 4:14-16; Mk 10:35-45

Samtang si Jesus nagpasidaan sa iyang nagsingabut nga pag-antos didto sa Jerusalem, duha sa iyang mga apostoles naghunahuna nang daan sa maanindot nilang pwesto didto sa Gingharian sa Dios. Ilang gipangayo sa Ginoo nga sila ipahiluna gayod sa tuo ug sa wala nga dapit sa Iyang trono. Klaro kaayo nga niining tungora, ang managsoon nga Juan ug Santiago wala pa makasabot sa kinabuhi nga ilang gisunod. Naghari pa kanila ang personal nga interes ug tawhanong panginahanglan sa pagdayeg. Sa pagkahibalo sa ubang mga apostoles nga si Juan ug Santiago buot maniguro sa ilang lugar didto sa langit, nangasuko sila. Nalain sila sa duha dili tungod kay nakasabot sila sa kinabuhing Kristiyano kondili tungod kay sila nasina sa duha. Sama kang Juan ug Santiago, buot usab sila nga maniguro sa ilang gahum ug dungog didto sa Gingharian sa Dios.

Ang maong hitabo gigamit ni Cristo nga kahigayonan aron sa pagpahinumdum sa mga tinun-an nga ang kinabuhing Kristiyano usa ka kinabuhi sa pag-alagad, dili sa pagpasigarbo. Siya mismo mianhi sa kalibutan dili aron hangdon sa mga tawo ug alagaran, kondili aron magpaubos ug mag-alagad. Ang tinuod nga tinun-an ni Cristo andam nga moinum sa kupa sa kasakit. Sa mata sa Dios, ang labing dako ug labing dungganon mao siya nga andam mag-alagad ug magsakripisyo para sa isigkatawo.

Kadaghanan kanato adunay pagka-Juan ug pagka-Santiago. Mangandoy usab kita nga mahiluna ug magmalampuson diha sa trabaho, sa negosyo, sa gobyerno, o bisan gani sa simbahan. Unsa kaha kon pwesto sa Gingharian sa Dios na ang atong hisgotan? Dili man daotan kon kita adunay ambisyon sa kinabuhi. Si Jesus mismo nangandoy nga mapatuman ang kabubut-on sa Dios sa tibuok kalibutan ug gibuhat niya ang tanan aron makab-ot ang iyang damgo para sa katawhan. Apan, ang tawo nga mangandoy sa katingusbawan angay nga maghunahuna dili lamang sa iyang personal nga interes kondili alang sa kaayohan sa tanan, ilabi na sa mga kabos. Kadtong mag-ambisyon nga madato ug magamhanan angay nga magbantay nga dili mahimong laog ug hakog. Sa giingon na sa mga katigulangan, “Ang gahum ug bahandi maayo nga sulugoon, apan dili maayo nga agalon”. (“Power and money are good servants, not good masters”).

Ang usa ka Kristiyano dili angay nga masina sa bahandi ug gahum sa uban. Tungod sa kasina, adunay mga tawo nga manaot, manikas, mamintaha, ug gani ang uban mopatay sa isigkaingon. Ang kasina walay luna sa katilingban sa Dios tungod kay matag usa kanato gitawag man nga magtinabangay ug magpaambitay.

Ang bahandi ug gahum pipila lamang sa mga grasya nga ihatag sa Ginoo ngadto sa tawo. Labaw nga mahinungdanon kaysa niini mao ang mga gasa sa maayong pamilya, kahigalaan, panglawas, panghunahuna, edukasyon, pagtoo, trabaho ug uban pa. Kon aduna kita niini, angay kitang magmapasalamaton sa Dios. Atong sayran nga ang tinuod nga kalipay maato lamang kon kita adunay maayong relasyon sa Ginoo ug sa atong isigkatawo.