12TH SUNDAY IN ORDINARY TIME (YEAR B)

Jb 38:1, 8-11; 2 Cor 5:14-17; Mk 4:35-41

Dihay usa ka barko nga mibiyahe padulong sa Bohol. Sanglit bulan man kadto sa Mayo, daghan kaayong pasahero nga mamistahay. Didto sa taliwala sa lawod, ang barko gikusokuso sa mga balod. Ug tungod kay puno sa pasahero, ang barko hapit na malunod.

Dihay mga tigulang nga nagsugod na og panangpit sa mga santos: “Tabang Sr. San Miguel, Sr. San Agustin, San Antonio, San Vicente, Santa Maria, San Isidro . . !”

Usa ka intsik nga pasahero wala makasabut kanila ug nagbagotbot: “Unsa man kini, puno na ta kaayo, apan sigi pa kamo tawag og mga pasahero?”

Ang ebanghelyo karon nagsaysay nga human sa usa ka adlaw nga pagsangyaw, si Hesus ug ang iyang mga tinun-an nanakay og sakayan ug milabang sa Dagat sa Galilea, siguro aron mangita’g lugar nga kapahulayan. Unya, sa kalit lamang, dihay usa ka dakong unos nga mihadla kanila. Gikusokuso sa makusog nga hangin ug balod ang ilang sakayan. Atong masabot nga delikado ang kahimtang kay nangalisang man ang mga tinun-an, apil ang uban kanila nga mga karaan nang mananagat. Si Hesus, nga niadtong tungora nahinanok didto sa ulin sa sakayan, ilang gipukaw ug giingnan: “Magtutudlo, wala ka ba mabalaka nga hapit na kita mangalunod?” Sa pagmata ni Hesus, iyang gibadlong ang hangin ug giingnan ang dagat, “Kalma ug ayaw na’g lihok!”. Ug dihadiha dayon, mihunong ang hangin ug nalinaw ang dagat. Unya, nangutana si Hesus sa iyang mga tinun-an, “Nganong nangalisang man kamo? Wala pa ba gihapon kamoy pagtoo?”

Ang paglabang sa Dagat sa Galilea mahimo nato nga itandi sa atong kaugalingong pagbiyahe ning kinabuhia. Matag karon ug unya, hadlaon kita sa mga unos sa kinabuhi. Adunay gagmay'ng unos, aduna usay dagko. Ang nakalisod kay usahay muabot ang unos nga dili kita makabantay ug kusog kaayo.

Kinsa man nato dinhi ang wala makasinati og mga unos sa kinabuhi? Kana bitawng mungi-ob ang atong kalibutan ug murag mawad-an na kita sa paglaom? Kana bitawng bati-on nato nga murag gipasagdan na kita sa Ginoo? Di ba mao man kini atong masinati kon masakit kita sa kanser,  kon ang atong anak mag-drugas, kon ang atong kapikas mahigugma na sa lain, kon ang atong suod nga higala magbudhi kanato, kon mapakyas kita sa gugma, kon mapordoy kita sa negosyo, kon mawad-an kita sa trabaho, ug kon mapuno na kita sa utang? Usahay gani, mag-abot ning daghang problema. Naa bitaw panultihon sa Ingles: “When it rains, it pours” or “When problems come, they come in bundles”. Niining mga higayona, bati-on nato nga naa kita taliwala sa usa ka dakong unos. Sama sa mga tinun-an, makapangutana usab kita sa Ginoo kon nagpakabana ba siya sa atong kahimtang.

Ang ebanghelyo magpahinumdum kanato nga ang Dios mag-uban ug magbantay kanato sa tanang higayon. Sa panahon sa dakong unos sa dagat, si Hesus magpabilin nga kalmado didto sa ulin sa sakayan. Siya magpakita kanato’g ehemplo sa usa ka masaligon nga tawo. Wala siya malisang taliwala sa unos tungod kay may pagsalig man siya sa panabang sa iyang Amahan nga atua sa langit.

“Nganong nangalisang man kamo? Wala pa ba gihapon kamoy pagtoo?” Atong masabtan sa ebanghelyo nga ang unos diay usa ka pagsulay sa mga sumusunod ni Kristo. Saksi sila sa mga milagro nga gihimo ni Kristo. Nakita na nila ang gahum ni Hesus batok sa tanang sakit, kagutom ug katalagman. Nakita usab nila ang gahum ni Hesus batok sa yawa ug sa mga daotang espiritu. Tungod niini, nakapangutana si Hesus kanila, “Nganong nangalisang pa man kamo?”

Sa samang paagi, kita usab pagasulayan pinaagi sa mga unos sa atong kinabuhi. Kon mitoo kita sa gahum sa Dios batok sa tanang daotan ug katalagman, angay pa ba kitang mahadlok? Kon tinuod kita nga mitoo sa dakong gugma sa Ginoo para kanato, angay pa ba kita nga mabalaka?

Usa ka higayon niana, usa ka tigulang ang misulod sa opisina sa parokya aron magpamisa. Sa dihang giusig siya sa iro, nalisang ang tigulang ug nangutana sa pari, “Padre, mamaak ba kining inyong iro?” Ang pari nga pilosopo mitubag, “Iyo, natigulang na lang ko, wa pa gyod ko makakita og iro nga manumbag, mamaak ra gyod.” Medyo nalain ang tigulang sa tubag sa pari ug milakaw.

Sa pagkasunod adlaw, ang pari miadto sa baryo aron magmisa. Didto naabtan siya sa kusog nga ulan ug nakapangutana, “Mohunong pa ba kaha kining ulan?” Nahitabo nga didto ang tigulang nga giinsulto sa pari. Ug sa walay lipod-lipod, iyang giingnan ang pari, “Padre, natigulang na lang ko, wala pa gyod ko makasinati og ulan nga wala mohunong.”

Sa pagkatinuod, walay ulan nga dili mohunong; walay unos nga dili molurang; ug wala usay problema nga dili mahurot. Busa, angay gayod nga magpabilin kita nga malaumon ug masaligon sa panabang sa Dios.

Ang rason ngano nga wala madisgrasya ang mga tinun-an taliwala sa dakong unos mao nga si Hesus nag-uban kanila sa ilang paglawig. Kini usab ang atong panagang sa tanang bagyo nga muabut sa atong kinabuhi – ang makanunayong pagpakig-uban sa Dios. Sa atong pagkinabuhi, dili gayod angay nga kita magpalayo sa atong Ginoo. Kinahanglan, ato siyang pasudlon diha sa atong panimalay, eskuylahan, opisina, komunidad, ug atong ubanon sa tanan natong buluhaton.

SATURDAY OF THE 11TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 6:24-34. SAYOP BA ANG MABALAKA? Dili. Normal lamang sa usa ka tawo nga mobati’g kabalaka. Apan, adunay mga tawo nga hilabihan ka mabalak-on, ug kini ang dili maayo. Ang kabalaka dili makasulbad sa problema; makadugang hinuon niini. Adunay nag-ingon, “Worrying doesn’t take away tomorrow’s troubles; it takes away today’s peace.” Diha sa ebanghelyo, si Hesus nagtudlo nga dili kita angay’ng maguol sa kanunay tungod kay dili man kita pasagdan sa Dios. Kon giatiman niya ang mga langgam sa kahanginan ug ang mga sagbot sa yuta, unsa pa kaha kita nga Iyang mga anak. Busa, sa atong pagpangitag kasulbaran sa mga suliran, mosalig usab kita sa Diosnong panabang. Matod pa sa usa ka magsusulat, “When we put our problems in God’s hands, He puts His peace in our hearts.” 

FRIDAY OF THE 11TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 6:19-23. UNSA MAY ATONG GIISIP NGA BAHANDI SA KINABUHI? Ang tawo dali ra madani sa bahanding kalibotanon sama sa kwarta, balay, sakyanan, ug alahas. Dili man sayop ang paghupot og mga butang nga sama niini kon kini atong kab-oton sa saktong paagi, huptan sa igong gidaghanon, ug gamiton sa maayong tumong. Apan, adunay mga tawo nga mahungog sa mga butang kalibotanon ug tungod niini mahimo silang tikasan, bintahuso, laog, ug kawatan. Dili kini angay’ng mahitabo kanato. Mas maayo pa nga atong sundon ang gisugo ni Kristo nga mao ang pagtigum og mga bahanding langitnon, sama sa kaayo ug kamanggihatagon, kay kini dili madugta ug dili mawala. Sakto si Oscar Wilde sa iyang pag-ingon: “Ordinary riches can be stolen; real riches cannot. In your soul are infinitely precious things that cannot be taken from you.”

THURSDAY OF THE 11TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 6:7-15. UNSA MAN ANG SAKTONG PAMAAGI SA PAG-AMPO? Sa pag-ampo, mosangpit kita sa Dios sama sa usa ka anak nga mamarayeg sa iyang amahan. Dayegon ug pasalamatan nato ang Dios sa Iyang makanunayong pag-amping kanato. Dili kita mangayo Kaniya sa bisan unsa na lang. Igo na nga mangayo kita sa inadlaw-adlaw natong gikinahanglan aron mabuhi nga malipayon. Uban niini, pangayoon nato ang grasya nga makapasaylo kita sa isigkatawo ug malikay sa daotang binuhatan. Human sa atong pagdayeg ug pagpangayo, kinahanglan nga mogahin kita’g panahon sa paghilom ug pagpamalandong sa mga Pulong sa Ginoo. Maayo ang pahinumdum ni Frank C. Laubach: “Prayer at its highest is a two-way conversation, and the most important part is listening to God’s replies.”

WEDNESDAY OF THE 11TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 6:1-6, 16-18. UNSA MAN ANG KINAIYA NGA ANGAY NATONG DALHON DIHA SA PAGBUHAT OG MAAYO? Si Kristo nag-ingon nga kon ang atong tuong kamot mohatag og limos, dili nato angay’ng pahibaloon ang atong walang kamot. Iya kining pamaagi sa pagtudlo kanato nga dili magpasigarbo sa atong mga maayong buhat. Usahay sa atong pagbuhat og maayo, adunay laing tawo nga mapasidunggan. Kon mahitabo kini, dili kita angay’ng masuko o masina. Hinoon, isipon nato kini nga kahigayonan sa pagpakita sa Ginoo nga ang atong pagtabang kinasingkasing gayod, ug nga wala kita mag-apas sa tawhanong pagdayeg lamang. Si Frank A. Clark nag-ingon: “Real generosity is doing something nice for someone who will never find out.” Para sa mga sumusunod ni Kristo, ang langitnong ganti mas bililhon pa kaayo kaysa pasidungog sa mga tawo.

MONDAY OF THE 11TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 5:38-42. UNSA MAY ANGAY NATONG BUHATON KON KITA PASAKITAN SA ISIGKAINGON? Kasagaran kanato kon masakitan maghunahuna dayon nga manimalos. Kon masumbagan o matikasan, mangita dayon kita’g paagi nga makasumbag o makapanikas og balos. Mao kini ang balaod sa “Mata bayra’g mata” nga gustong usbon ni Kristo. Siya miingon, “Kon sagpaon ang tuo mong aping, ipasagpa usab ang wala.” Nagpasabot ba kini nga ato lamang tugotan ang laing tawo nga magbalikbalik sa pagpasipala kanato? Dili. Gisulti lamang kini ni Kristo aron sa pagtudlo nga dili gayod kita angay’ng manimalos sa mga nakasala kanato. Ang pagpanimalos mopalungtad sa panag-away nga maoy hinungdan sa walay katapusang pagpasakitay. Sakto ang gisulti Martin Luther King Jr.: “Hate cannot drive away hate. Only love can do that.”