SAINT THOMAS THE APOSTLE (YEAR B)

JUAN 20:24-29. UNSA MAY PANIG-INGNAN NI TOMAS NGA ANGAY NATONG SUNDON? Dili tanang pagduda bunga sa kahadlok; aduna usay bunga sa kalibog ug kakulang sa kasiguroan. Si Tomas nagmatinud-anon sa iyang pagbati. Buot niya nga susihon una ang mga taho nga dili pa klaro sa iyang tawhanong salabotan. Adunay nag-ingon, “Courage without doubt is overconfidence.” Si Tomas dili madali-dalion ug dili tira-pasagad. Ug tungod niini, naiya ang talagsaong kahigayonan nga makahikap sa mga samad sa Nabanhaw’ng Ginoo. Human niya napamatud-an ang pagkabanhaw, wala na siya nagpanuko sa pagpadayag sa iyang pagtoo. Matod sa tradisyon sa Simbahan, gisangyaw ni Tomas ang ebanghelyo sa walay kukahadlok sa daghang mga lugar hangtod nga siya gipatay didto sa India sa tuig 72 tungod kang Kristo.

THURSDAY OF THE 13TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 9:1-8. UNSA MAY MAKAPARALISA SA TAWO? Labaw sa sakit nga lawasnon, ang makapaangol sa tawo mao ang sakit nga espirituhanon. Ang sala makaparalisa sa kasingkasing ug hunahuna. Tungod niini maglisod kita sa pag-alagad ug paghigugma sa usag-usa. Pananglitan, ang tawo nga bintahoso ug laog dili makatabang sa may panginahanglan, ug ang tawo nga adunay kerida dili makahatag og saktong pagtagad sa iyang pamilya. Aron kita makalingkawas sa talikala sa sala, gikinahanglan nato ang makaluwas nga lihok sa Dios diha sa sakramento sa Pagpakighiuli. Pinaagi sa pagkompisal, atong madawat ang kapasayloan sa sala ug ang bag-ong sinugdanan sa kinabuhi. Sama sa mga tawo nga nagdala sa ilang kauban nga paralitiko ngadto kang Hesus, magtinabangay usab kita sa pagdala sa usag-usa ngadto sa Dios.

WEDNESDAY OF THE 13TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 8:28-34. UNSAON MAN NATO PAGPANAGANG BATOK SA MGA DAOTANG ESPIRITU? Gikahinagbo ni Hesus diha sa dalan ang duha ka tawo nga nasudlan og panon sa mga daotang espiritu. Panon kini ug dili lang pipila ka mga demonyo. Apan ang mga demonyo niila kang Kristo isip anak sa Dios ug nasayod sa iyang gahum sa pagbuntog kanila. Ug tuod man, sa usa ka pagmando, gipapahawa ni Hesus ang mga daotang espiritu ug kini nanulod sa mga baboy, nangambak sa lanaw ug nangalumos. Dinhi, atong masabot nga ang pwersa sa yawa walay ikasukol batok sa gahum sa Dios. Busa, aron walay daotang espiritu nga manghilabot kanato, dalhon nato kanunay si Hesus sa atong kinabuhi. Kada adlaw, ato siyang sangpiton diha sa pag-ampo, paminawon diha sa pagpamalandong sa Pulong, ug sundon diha sa paghigugma sa isigkaingon. 

TUESDAY OF THE 13TH WEEK IN ORDINARY TIME (YEAR B)

MATEO 8:23-27. MAHADLOKON BA KITA O MASALIGON NGA PAGKASUMUSUNOD NI KRISTO? Taliwala sa dakong unos, ang mga tinun-an nga diha sa sakayan nalisang pag-ayo bisan uban kanila ang Ginoo. Tungod niini, giingnan sila ni Kristo, “Pagkagamay sa inyong pagtoo!” Dili ba sama man usab kita sa mga tinun-an nga dali rang malisang kon hadlaon sa mga unos o suliran? Usahay gani mabalaka kita sa mga butang nga dili angay'ng kabalak-an. Natural sa tawo nga mabalisa kon adunay dagkong problema. Apan kon kita nagtoo sa pagpakig-uban sa Ginoo, angay kitang magpabiling lig-on ug maisogon. Sa iyang pagpahunong sa dakong unos, gipakita ni Hesus nga kontrolado niya ang tanan nga mahitabo ning kalibotan. Nindot ang usa ka caption nga nag-ingon: “When the storm is raging all around me, You are the peace that calms my troubled sea.”

FEAST OF SAINTS PETER AND PAUL (YEAR B)

MATEO 16:13-19. NAWAD-AN KANA BA’G PAGLAUM SA USA KA TAWO NGA MAKASASALA? Dili gayod angayan. Ang duha ka santos nga atong gipasidunggan karon pareho nga kanhiay'ng makasasala. Si Pedro ang nagbudhi sa Ginoo; samtang si Pablo ang naglutos sa unang mga sumusunod ni Kristo. Apan ang Dios nilihok aron pagluwas kanilang duha. Human sa Pagkabanhaw, gihatagan ni Kristo si Pedro og kahigayonan nga makabawi sa iyang sayop. Gani, gihatag kang Pedro ang mga yawi sa Gingharian sa Langit, bug-at nga katungdanan sa pagkapangulo sa Simbahan. Sa iyang bahin, si Pablo, bisan dili apil sa 12 ka mga apostoles, gihimong piniling apostoles sa mga Hentil. Ingon niini ang mahitabo sa mga makasasala nga modawat sa ilang pagkamasalaypon ug motubag sa mga hagit sa Kristohanong kinabuhi.

13TH SUNDAY IN ORDINARY TIME (YEAR B)

Wis 1:13-15; 2:23-24; 2 Cor 8:7, 9, 13-15; Mk 5:21-43

Ang pari gipaadto sa ospital aron mag-ampo para sa usa ka masakiton. Dako ang iyang kakurat sa dihang iyang nahibaloan nga ang masakiton ug ang iyang pamilya dili man diay mga Katoliko kondili mga sakop sa laing relihiyon.

Human sa iyang pagpangadye, gibati sa pari ang dakong kalipay nga nahatagan siya aning talagsaong kahigayonan nga mag-ampo para sa usa ka tawo nga adunay laing pagtoo. Natandog usab siya sa gipakita sa pamilya nga pagsalig kaniya.

“Asa man diay tuod ang inyong pastor?” nangutana ang pari.

 “Naa ra man siya padre sa iyang balay,” nitubag ang anak sa masakiton. “Wala lang namo siya paanhia kay nahadlok mi nga matakdan siya sa among amahan nga adunay sakit nga TB.”

Ang ebanghelyo nagsaysay mahitungod sa duha ka milagro nga gihimo ni Hesus. Ang una mao ang pagpabuhi og balik sa usa ka batang babaye nga anak sa dato nga opisyal sa sinagoga. Ug ang ikaduha mao ang paghatag og katumanan sa pag-ampo sa usa ka kabos nga babaye nga nag-antos sa dili normal nga pagdugo sulod sa 12 na ka tuig.

Sa kaso sa batang babaye, ang amahan maoy niduol kang Hesus ug nagpakilooy nga ayohon ang iyang pinalanggang anak. Ang dakong pagtoo ni Jairo maoy nakatandog ni Hesus sa pagpabalik sa kinabuhi sa bata. Sa laing bahin, ang babaye nga gitalinug-an nangandoy na lang intawon sulod sa iyang kasingkasing nga makadawat og kaayohan sa iyang balatian. Dili man siya makahangyo ni Hesus tungod kay ang iya mismong relihiyon nag-isip man kaniya nga mahugaw. Ang balaod hugot kaayo nga nagdili sa usa ka babaye nga may talinugo nga moduol o mohikam sa laing tawo tungod kay siya makatakod. Busa, kining pobreng babaye nangamuyo na lamang sa hilom: “Kon makahikap lang ko sa iyang bisti, mamaayo gayod ako”. Pero, sa dihang nakakita og gamay nga kahigayonan, ang babaye nagmaisogon sa paghikap sa bisti sa Magtutudlo. Ug sa wala damha, ang iyang dakong pagtoo sa makaluwas nga gahum ni Hesus nakahatag kaniya og kaayohan sa iyang balatian.

Sa makausa pa, atong makita sa ebanghelyo ang kadako sa kalooy ni Hesus para sa mga tawo nga nag-antos. Nangutana siya kinsa ang nihikap kaniya dili tungod kay nasuko siya nga dunay nakapahimulos sa iyang gahum kondili tungod kay gusto niya nga mailhan ang tawo nga nanginahanglan sa iyang panabang. Gusto ni Hesus nga ipabati sa maong tawo nga wala siya mag-inusara sa iyang pag-antos. Atong sayran nga ang mga masakiton haduol kaayo sa kasingkasing sa Dios. Sa sambingay sa Katapusang Paghukom, si Hesus nakighiusa sa tanang mga masakiton pinaagi sa pag-ingon, “Nasakit ako ug miduaw ka kanako”.

Sa pagkaamgo niya sa nahitabo, nangurog ang babaye sa kahadlok tungod kay gatoo siya nga nasuko kaniya ang Ginoo. Apan, si Hesus niingon kaniya: “Anak, ang imong pagtoo nakaayo kanimo. Lakaw nga malinawon ug dalha ang imong kaayohan.” Wala gayod nagpakita si Hesus og bisan gamay na lang nga kasuko. Wala gani siya nabalaka mahitungod sa balaod nga nag-isip kaniya karon nga mahugaw human siya nahikam sa babaye. Hinoon, nalipay siya nga aniay pobre nga babaye nga nagpakita og dakong pagtoo ug nakadawat og kaayohan.

Didto sa balay ni Jairo, ang mga tawo nibugalbugal kang Hesus sa iyang pag-ingon nga ang bata nahikatulog lamang. Sigurado man sila nga patay na ang bata. Apan, si Hesus wala nanumbaling kanila ug gigunitan niya ang kamot sa bata dayon og ingon: “Talitha kumi”, nga sa ato pa, “Inday, bangon”. Dihadiha, ang bata nibakod ug nipasopaso atubangan sa mga tawo. Daghang mga teologo ang nagkomentaryo nga kining pagpabalik ni Hesus sa kinabuhi sa bata (sama sa iyang gihimo kang Lazaro) maoy usa ka pasiuna sa iyang pagabuhaton kanatong mga sumusunod sa adlaw sa paghukom.

Pinaagi niining liturhiya kita gidasig nga magpabilin nga malig-on ug masaligon sa panahon nga kita magluya ug masakit. Dili nato angay isipon ang sakit nga bayad sa atong mga sala tungod kay bisan ang mga matarong masakit man gihapon. Dili ta kini sabton nga silot gikan sa Dios tungod kay ang Ginoo dili man mabangis ug madinumtanon. Ang unang pagbasa nagpasabot nga ang sakit ug kamatayon dili gikan sa Dios kondili sa pagkamasinahon sa yawa. “Wala mugnaa sa Dios ang kamatayon. Dili siya malipay sa pagkalaglag sa mga buhi.” Ang yawa maoy nagdala sa kasakit ug kamatayon dinhi sa kalibutan. Apan, dili kita angay nga mahadlok tungod kay si Kristo nagmadaugon batok sa gahum sa kangitngit ug sa kamatayon. Kita nga motoo ug mosunod sa iyang mga lakang, bisan tuod mamatay, mabanhaw uban kaniya.

Sa panahon nga kita masakit, dili usab nato angay nga isipon nga ang Dios nagpasagad kanato. Diha sa ebanghelyo, ang mga masakiton gihigugma sa Dios ug gihatagan og kahupayan sa ilang mga pag-antos. Si Pope John Paul II nahimong masakiton sa dugay nga panahon, apan sumala sa iyang kasinati-an, siya nakaingon gihapon nga ang mga masakiton mao ang pinakabililhong mga sakop sa lawas ni Kristo.

Ang ehemplo sa kalooy ug gugma nga gipakita ni Kristo para sa mga masakiton angay nga magdasig kanato sa paghatag og sakto nga pag-alima sa atong mga igsoon nga may balatian. Ang mga masakiton nanginahanglan og medikal nga pagtagad, apan labaw sa tanan, nanginahanglan sila sa atong pakig-uban ug pakighigala.

Manghinaot kita nga pinaagi niining ebanghelyo, ang mga doktor, nurses ug uban pang mga caregivers, mapahinumduman nga diha sa ilang pag-atiman sa mga masakiton ug himalatyon, gihatagan sila og dakong kahigayonan nga makaalagad sa Labawng Makagagahom.