TUESDAY OF THE THIRD WEEK OF EASTER (YEAR B)

JUAN 6:30-35. UNSA MAN ANG MAGHATAG KANATO’G TINUOD NGA KATAGBAWAN? Ang pagkaon makabusog, pero dili makahatag og katagbawan. Human sa pipila ka oras gutomon na usab kita ug mangita'g laing pagkaon. Bisan ang kwarta dili makatagbaw sa tawo. Ginaingon nga ang kwarta sama sa tubig sa dagat. “The more you drink of it, the thirstier you become.” Magkadaghan ang imong kwarta, magkadako ang imong panginahanglan niini. Si Kristo miingon: “Ako mao ang pan sa kinabuhi; ang moari kanako dili gutomon ug ang motuo kanako dili gayod uhawon.” Nga sa ato pa, diha lamang sa pagdawat ug pagsunod kaniya atong maangkon ang tinuod nga kalipay ug katagbawan. Matod pa sa usa ka magsusulat, “The only one who can truly satisfy the human heart is the One who made it.”

SATURDAY OF THE 2ND WEEK OF EASTER (YEAR B)

JUAN 6:16-21. UNSA MAY PAPEL SA MGA UNOS SA ATONG KINABUHI? Ang unos maghatag kanato og kahadlok tungod kay magdala man kini og kusog nga hangin ug dagkong mga balod, nga makapatay-og sa atong nahimutangan. Ang unos maoy hulagway sa mga problema ug kalisod sa atong kinabuhi. Matag karon ug unya maabtan kitag unos o suliran; usahay gani magsunodsunod kini og abot. Kon duawon kita og dagko kaayong mga problema, bati-on na kita’g kalisang. Apan ang ebanghelyo karon nagpahinumdum kanato nga sa panahon sa mga unos dili kita angay’ng mahadlok. Sama sa mga apostoles, atong dapiton si Hesus diha sa sakayan sa atong kinabuhi aron kita makaabot sa atong padulngan. Sakto ang panultihon nga nag-ingon, “You are safer with God in the middle of a storm than you are anywhere else without Him.”

FRIDAY OF THE 2ND WEEK OF EASTER (YEAR B)

JUAN 6:1-15. NGANONG KINAHANGLAN MAN KITANG MOPAAMBIT SA BISAN GAMAY NGA ANAA KANATO? Dihay kapin o kulang 5000 ka mga sumusunod ni Kristo nga naabtan sa kagutom. Labing siguro adunay nagdala kanila’g pagkaon, apan walay gusto nga mopaambit gawas sa usa ka batang lalaki nga nagdala og 5 ka pan ug 2 ka isda. Ang bata usa ka kabos (tungod kay ang pan nga iyang dala “pan sebada”, pagkaon sa kabos), apan dato siya’g kasingkasing. Ang iyang kamanggihatagon gibendisyonan sa Ginoo ug nakapakaon sa libo-libo ka mga tawo. Sa atong panahon karon, angay usab kitang magmanggihatagon tungod kay daghan kaayo sa atong mga igsoon ang galisod ug gigutom. Sakto ang magsusulat nga nag-ingon: “If we share with caring, lightheartedness, and love, we will create abundance and joy for each other.”

THURSDAY OF THE 2ND WEEK OF EASTER (YEAR B)

MGA BUHAT 5:27-33: KINSA MAY ATONG SUNDON – ANG MGA TAWO BA O ANG DIOS? Ang nabanhaw’ng Ginoo maoy naghatag sa mga apostoles ug kaisog sa pagsangyaw sa iyang ngalan. Bisan gidid-an sila sa mga kadagkoan sa mga Judiyo, gisangyaw nila si Hesus ngadto sa tibuok Jerusalem nga walay pugongpugong. Ngadto sa Pangulong Pari nga nagsukit-sukit kanila, ang mga apostoles nitubag: “Kinahanglan sundon namo ang Dios, ug dili ang mga tawo.” Kining mga pulonga magtudlo kanato nga ang Dios mao ang labing unang tingog nga atong paminawon. Ang Iyang kabubut-on ug kasugoan maoy una natong sundon. Ang tingog sa mga tawo atong sundon kon kini nahisubay sa mga balaod sa Dios. Nindot ang pahimangno ni William Penn: “Men must be governed by God, or they will be ruled by tyrants.”

JUAN 3:31-36. UNSAON MAN NATO PAGPAKITA ANG ATONG GUGMA? Ang tinuod nga gugma puno sa kamanggihatagon. Si Hesus miingon, “Ang Amahan nahigugma sa Iyang Anak ug gitugyan sa Amahan ang tanan ngadto Kaniya.” Sa laing higayon si Hesus misulti, “Ang tanan nga akoa imoha; ug ang tanan nga imoha akoa” (Juan 17:10). Ang gugma sa Dios Amahan ug Dios Anak wala magpabilin diha Kanila tungod kay ang tanan nga nadawat ni Hesus Iya mang gihatag kanato (Juan 15:15). Ang pulong nga “tanan” nagpasabot sa “dalan, kamatuoran, ug kinabuhi” nga gihatag ni Kristo kanato. Sa atong paghigugma sa usag-usa, hinaot nga dili lamang materyal nga butang ang atong mahatag kondili ang panig-ingnan sa kinabuhi nga nagagikan ug nagapadulong sa Dios.

WEDNESDAY OF THE 2ND WEEK OF EASTER (YEAR B)

JUAN 3:16-21. UNSA MAY MAS MASAYON – ANG PAGLUWAS O ANG PAGKONDENA OG TAWO? Ang pagkondena dali ra nga buhaton. Bungolan, libakon, ug panghimaraoton lang nato ang tawo, human dayon ang estorya. Apan ang pagluwas dugay ug malisod nga himoon. Kinahanglan ka nga magsakripisyo, magpasensya, magpasaylo, ug maghatag og giya sa usa ka tawo. Si Hesus miingon, “Wala ipadala sa Dios ang Iyang Anak nganhi sa kalibotan aron pagsilot kondili aron pagluwas.” Ang Ginoo nagpili sa malisod nga paagi. Nagmapailobon ug nagmapasayloon siya. Naghalad siya sa kinabuhi sa iyang Anak aron maluwas kitang mga makasasala. Nindot kining pahinumdum: “When you’re tempted to lose patience with someone, think how patient God has been with you all the time.”

TUESDAY OF THE 2ND WEEK OF EASTER (YEAR B)

JUAN 3:7-15. UNSA MAN ANG HAGIT SA “PAGKATAWO OG USAB”? Sa atong pagkahimugso diha sa sabakan sa atong inahan, wala kitay nahimong pagpili ug dili nato kini kagustohan. Dili kitay nagbuot sa paagi ug sa panahon sa atong pagkatawo. Wala kita papili-a og ginikanan, igsoon, dugo, kolor, ug panagway. Pero, gipasabot ni Kristo kanato karon nga adunay “pagkatawo og usab” nga atong masinati pinaagi sa sakramento sa bunyag ug sa pagsunod kaniya. Ang pagkatawo og usab maoy bunga sa lihok sa Espiritu Santo.  Apan dinhi, kita gihatagag kagawasan sa pagpili ug paghukom. Makapili kita sa pagdawat o sa dili pagdawat kang Kristo, sa pagsunod o sa dili pagsunod kaniya. Sa pagpili, hinumduman nato ang panultihon nga nag-ingon: “Those who walk with the Lord will always reach their destination.”